Tijdlijn 25 jaar Huisartsenspoedpost West-Friesland
De geschiedenis van Huisartsenspoedpost West-Friesland laat zien hoe de huisartsenzorg in Nederland de afgelopen 25 jaar is veranderd. Waar huisartsen vroeger zelf bereikbaar waren in de avond, nacht en het weekend, is de spoedzorg nu professioneel georganiseerd. Ook spelen digitale systemen een steeds grotere rol. De ontwikkeling in West-Friesland liep daarbij gelijk op met de landelijke ontwikkelingen.
Op 3 september 2001 opende de Centrale Huisartsenpost West-Friesland haar deuren. Daarmee begon een nieuw hoofdstuk voor de huisartsenzorg in West-Friesland en de Wieringermeer. De opening vond bewust plaats op een maandag. Zo konden huisartsen en medewerkers rustig wennen aan de nieuwe manier van samenwerken. West-Friesland en de Wieringermeer behoorden daarmee, na Alkmaar, tot de eerste regio’s in Noord-Holland Noord met een centrale huisartsenpost.
De basis voor deze samenwerking werd gelegd door het bestuur: Peter Grootenhuis, Jan Nieuweboer en Peter Stam. Samen met een grote groep betrokken werkgroepleden bouwden zij aan een nieuwe organisatie. Dankzij hun inzet ontstond een huisartsenspoedpost die uitgroeide tot een belangrijke schakel in de regionale spoedzorg.
Sinds de verhuizing in 2004 naar de Maelsonstraat in Hoorn is de huisartsenspoedpost daar gevestigd. In de jaren daarna groeide de organisatie verder uit tot een professionele en hechte organisatie, waar kwaliteit, samenwerking en zorg voor de patiënt centraal staan.
Vandaag de dag is de huisartsenspoedpost een vertrouwde voorziening voor inwoners van West-Friesland en de Wieringermeer. Huisartsen en triagisten uit de regio werken er dag en nacht samen, ook in weekenden en op feestdagen. Zo krijgen patiënten op het juiste moment de spoedeisende huisartsenzorg die zij nodig hebben.
Tot eind jaren ’90 regelden huisartsen in West-Friesland en de Wieringermeer zelf de avond-, nacht- en weekenddiensten. Dat deden zij naast hun gewone werk overdag. Hierdoor waren huisartsen vaak lang bereikbaar en werd de werkdruk steeds hoger.
In heel Nederland ontstond daarom behoefte aan een betere organisatie van spoedzorg buiten kantooruren. Het doel was om huisartsen te ontlasten en patiënten sneller en beter te helpen.
In 2001 waren huisartsenspoedposten op veel plaatsen in Nederland ingevoerd. Op 1 september 2001 werd ook de Huisartsenspoedpost West-Friesland opgericht.
Huisartsen uit de regio namen samen het initiatief om de spoedzorg beter te organiseren. Vanaf dat moment konden inwoners van West-Friesland en de Wieringermeer terecht bij één centrale locatie voor spoedeisende huisartsenzorg.
Belangrijke doelen waren:
- altijd beschikbare huisartsenzorg bij spoed.
- betere bereikbaarheid;
- minder werkdruk voor huisartsen;
- professionele telefonische beoordeling van zorgvragen (triage);
- goede samenwerking met het ziekenhuis en de ambulancezorg;
- altijd beschikbare huisartsenzorg bij spoed.
In deze jaren groeiden huisartsenspoedposten uit tot vaste voorzieningen voor zorg in de avond, nacht en het weekend.
Belangrijke ontwikkelingen waren:
- invoering van telefonische triage door speciaal opgeleide medewerkers;
- vervanging van papieren formulieren door digitale registratiesystemen;
- invoering van vaste werkwijzen en kwaliteitsafspraken.
De Huisartsenspoedpost West-Friesland vestigde zich bij het ziekenhuis in Hoorn. Daardoor werd samenwerking met de Spoedeisende Hulp (SEH) makkelijker.
In deze periode kwam er meer aandacht voor kwaliteit en eenheid van werken. Nieuwe digitale hulpmiddelen maakten triage steeds professioneler.
In West-Friesland en de Wieringermeer gebeurde onder andere het volgende:
- verdere verbetering van de triage;
- intensievere samenwerking met de SEH, ambulancezorg en apotheken;
- meer inzet van visiteauto’s voor huisbezoeken.
In heel Nederland gingen huisartsenspoedposten en Spoedeisende Hulpen steeds nauwer samenwerken. Ook werd het makkelijker om medische gegevens digitaal te delen.
In West-Friesland en Wieringermeer werd de samenwerking uitgebreid met:
- geestelijke gezondheidszorg (GGZ);
- organisaties voor ouderenzorg, zoals Wilgaerden en Omring;
- regionale samenwerkingsorganisaties, zoals de WFHO (Westfriese Huisartsenorganisatie), later onderdeel van HWF (Huisartsenorganisatie West-Friesland).
De huisartsenspoedpost groeide hierdoor uit van een dienstorganisatie naar een belangrijke schakel binnen de regionale spoedzorg.
Digitalisering speelde een steeds grotere rol in de zorg. Huisartsen en medewerkers gingen werken met mobiele apparatuur, elektronische recepten en veilige digitale gegevensuitwisseling. Ook kwamen de eerste vormen van digitale triage en beeldbellen beschikbaar.
Een belangrijke stap voor onze regio was de overgang naar HiX in 2019. Daarmee was de Huisartsenspoedpost West-Friesland de eerste huisartsenspoedpost in Nederland die volledig met dit systeem werkte. In 2022 volgde de overstap naar Health Connected (HAPIS).
Dit zorgde voor:
- minder dubbele registraties;
- betere overdracht van patiëntinformatie;
- snellere samenwerking met zorgpartners;
- een goede basis voor regionale digitale zorgnetwerken.
Tijdens de coronapandemie veranderde de zorg snel. Digitale middelen werden belangrijker dan ooit.
Belangrijke ontwikkelingen waren:
- meer telefonische consulten en beeldbellen;
- digitale intakeformulieren;
- realtime dashboards om zicht te houden op drukte en capaciteit.
Ook in West-Friesland en de Wieringermeer hielpen deze digitale oplossingen om de spoedzorg goed toegankelijk te houden.
Na 2020 werd de organisatie verder onderdeel van de regionale huisartsenzorg. WFHO en Zorgkoepel West-Friesland gingen samen verder als HWF.
De Huisartsenspoedpost werd onderdeel van HWF Spoedzorg, naast HWF Integrale Zorg. Zo ontstond één sterke regionale organisatie voor huisartsenzorg.
De huisartsenspoedpost biedt tegenwoordig:
- spoedeisende huisartsenzorg buiten kantooruren;
- telefonische triage;
- consulten op de post;
- spoedvisites aan huis;
- samenwerking met SEH, ambulancezorg en GGZ.
Jaarlijks verwerkt de post ongeveer 50.000 patiëntcontacten. Daarbij werkt de organisatie volgens landelijke kwaliteitsnormen.